Neko

*Cinthy Moure*

5/31/2006

No SiLeNciO Da NoiTe

No silencio da noite
deixo voar a miña imaxinación
desaparezo deste mundo
adentrándome nun novo,
diferente, sorprendente, persoal,
onde o que está lonxe,
está preto;
e o imposible non existe.
Superando as leis da natureza,
desafiando as leis da gravedade.
Non hai medos, non hai tristezas,
non hai pranto, nin dor.
Só é un soño que quizá
nunca se cumprirá.
E cando desperte
todo terá rematado,
volvendo ao mundo que
abandonei no silecio
daquela noite.

5/10/2006

¿QuiÉn SoY?




¿Quién soy?
Soy la que pensando se estremece
Quien sin pensar no existe
Intento ester aqui donde me hallo;
Y estando aqui me sorprendo ausente.

Tan ajena a mi como yo misma
Quien siendo varias y estando sola
Soy la que es.

Soy quien siente,
Quien llora,
y quien ama.

Soy todo y no soy nada
¿Soy la que fui,
la que soy y la que seré?

4/06/2006

LaS GoTaS



Día nublado y frío
inmensas gotas caen al suelo
seguidas de largos silencios.


La tierra absorbe cada gota
mientras desprende un fuerte aroma
a tierra mojada

Miro al cielo y no llueve,
y pienso, tal vez restos de lluvia
retenida por hojas de los árboles.
Es entonces cuando reacciono
al observar con gran asombro
que las gotas caen de mis ojos.

2/01/2006

ARmAs De PaZ


Armas de palabras
Armas de amor
Sin tanques, sin pistolas, sin espadas
Solo de palabras,
y construiremos el mundo del futuro
Solo de amor,
y caminaremos hacia un mundo mejor.
Sin sangre, sin rencor,
sin odio, sin tristeza,
sin el llanto que dejan a su paso las batallas.
Solo de palabras
Solo de amor
Y así, juntas nuestras manos
seguiremos en el tren de la vida
haciendo un mundo más humano.
Solamente de palabras.
Solamente de amor.

Where is the love?


Powered by Castpost

Black eyed peas

¿Qué es lo que pasa en el mundo, mamá?
la gente vive como si no tuviera familia.
creo que el mundo entero está enganchado al drama.
solamente te sientes atraído por las cosas traumáticas.
fuera de nuestro país, intentamos combatir el terrorismo,
pero los terroristas siguen viviendo aquíen
estados unidos, la gran cia,
los bloods, los cryps y el kkk.
pero si sólo amas a las personas de tu propia raza
entonces sólo dejas lugar a la discriminación.y la discriminación
genera odio.
y cuando odias te invade la indignación,
demuestras maldad.
y así es como funciona este entramado, hermano.
tienes que amar para que todo te salga bien.
toma el control de tu mente y medita.
deja que tu alma descubra el amor.

Gente matando, gente muriendo.
niños heridos a los que escuchas llorar.
¿puedes llevar a la práctica lo que rezas?
¿pondrías la otra mejilla?
Padre, padre, padre ayúdanos,

guíanos desde arriba
porque la gente me hace, me hace dudar
¿dónde está el amor? (amor)
¿Dónde está el amor? (el amor)

¿Dónde está el amor? (el amor)
¿Dónde está el amor?el amor, el amor.

No es lo mismo a pesar de no haber cambios.
los nuevos días son extraños.
¿está este mundo loco?
si el amor y la paz son tan fuertes,
¿por qué hay amores que se pierden?
naciones lanzando bombas,
gases químicos llenando los pulmones de los niños.
con el sufrimiento continuo de una juventud que muere joven.
así que pregúntate ¿ha desaparecido el amor?
así podré preguntarme qué es lo que va malen este mundo en el que vivimos.
la gente sigue rindiéndose.
tomando decisiones equivocadas,
sólo fijándose en los beneficiossin respetarse los unos a los otros, negando a tu hermano.
estamos en guerra, pero el motivo está camuflado.
la verdad es un secreto, está oculta.
si no conoces la verdad no conoces el amor.

¿Dónde está el amor, vamos? (no lo sé)
¿Dónde está el amor, vamos? (no lo sé)
¿Dónde está el amor, vamos?
Gente matando, gente muriendo

niños heridos a los escuchas llorar.
¿puedes llevar a la práctica lo que rezas?¿pondrías la otra mejilla?
Padre, padre, ayúdanos,

guíanos desde arriba
porque la gente, la gente me hace dudar.
¿donde está el amor? (amor)
¿Dónde está el amor? (el amor)

¿Dónde está el amor? (el amor)
¿Dónde está el amor?el amor, el amor.

Siento el peso del mundo en mis hombros.
a medida que me hago mayor, la gente se vuelve más fría
la mayoría de nosotros sólo nos preocupamos por ganar dinero.
el egoísmo nos hace seguir nuestro propio camino.
los medios siempre muestran la información errónea.
su principal criterio son las imágenes negativas,
contaminando las mentes de los jóvenescon más rapidez que una bacteria.
los chicos hacen los que ven en el cine..
yo, haya pasado lo que haya pasado con los valores de la humanidad,
haya pasado lo que haya pasado con la doctrina de la igualdaden vez de propagar amor, difundimos rencor,
falta de entendimiento, lo que lejos de unirnos nos separa más y más.
es la razón por la que me siento bajo de moral.
esa es la razón por la que me siento deprimido.
no hay duda del por qué a veces me siento bajo de moral,
tengo que mantener viva mi esperanza para los que aman.

¿Dónde está el amor?
¿Dónde está el amor?
¿Dónde está el amor?
¿Dónde está el amor?
Padre, padre, padre ayúdanos.

guíanos desde arriba
porque la gente me hace, me hace dudar.
¿dónde está el amor? (el amor).

1/11/2006

14 de Julio de 2003

El último día con Estíbaliz leímos un poema de la escritora Wislawa Szymborska donde habla de un día de su vida: 16 de mayo de 1973. A partir de este Estíbaliz nos propuso elegir cualquier día de nuestra vida y escribir un poema sobre ese día.

14 de julio de 2003
Catorce de julio de 2003.
Invierno. Cerca del fuego.
Fuera llueve un agua fina.
¿Qué hice ese día?
Debo de haber ido a clase,
y luego volver a casa.
Seguramente comí,
y después debí de hacer deberes.
Día frío, lluvioso,poco que hacer;
tumbarme, mirar la televisión y dormir.
Anochecer, oscuridad.
Cenar en familia
y finalmente dormir con mantas calentitas.

11/17/2005

El Glíglico

Con la clase de Técnicas de Expresión Escrita leímos textos en glíglico, idioma inventado por Julio Cortázar. A partir de estos, Estíbaliz nos propuso escribir algún texto en glíglico:

EL BAMBLÚM
Era una noche llusquera, las lubrillas de mi casa no funcaban, había coting de lubrill.Yo estaba salirde, cuando estorneí un bamblúm de la puerta, pero un sedero e insoretero bamblúm, como si alguien erequi internear en casa, pero muy insoneteramente.El chiskí de la puerta no abarapaba. Yo estaba muy basutana y no sabía qué raner, así que empenté a hackear hasta el chesquero para focunear una cevena y poder ver.El bamblúm continuaba, así que fonie a la lugatela y cogí un sartén. El bamblúm abarapó unos momentos, pero inmediatamente se estoneó un haky; alguien estaba allí.El estronado de los pasos se me asquentaban, así que cogí mejor el sartén, lo elivantesun y en el instante que le voy a tontonkar de un ponteutazo a la perosona que se me asquentaba, la lubrille volvió y vi a mi padre, con un caleto de sorpluy, empapado de ergua de llusca, peutado frente a mí.El hombre que erería internear era él, pero como no podía intontenear la llavena en la puerta, produjo mucho bamblúm.

Máquina de los sueños


Otra de las actividades que hicimos son Eztibaliz, fue escribir un texto de alguna máquina inventada. Mi texto es el siguiente, al cual denominé "La máquina de los sueños":

Es una máquina donde tu programas los sueños y evita las pesadillas.
Consta de una especie de gorra que se coloca en la cabeza antes de ir a dormir. Puedes incluir las personas que quieras y el sueño parece tan real como si no estuvieras durmiendo. También puedes programarla para cada noche.
Es perfecta para llevarla a cualquier sitio ya que es muy pequeña y práctica.

11/07/2005

Lémbrome de....

El jueves pasado finalizó la actividad que hace dos semanas habíamos comenzado con el grupo de Técnicas de Expresión Escrita y la escritora Estíbaliz Espinosa. Comenzamos con las presentaciones y a continuación realizamos una actividad llamada lémbrome de..., que coincisitía en recordar algún momento de nuestra vida:

Yessica: Lémbrome de......
O si quero da miña irmá o día da súa voda...
unha canción dunhas zapatillas rosas que se anunciaban na TV cando tiña 7 anos...
o día que aprendín a facer globos de chicle

María: Lémbrome de......
o día que chegou a miña gata á casa...
cando vivía no Burgo e a gata tumbaba no radiador...
da gaivota do instituto que está no mesmo lugar, día tras día

Ismael: Lémbrome de......
cando naceu meu irmán...
as sopas de fideos que fai a miña avoa...
unha praza que hai en Pontevedra chea de pombas

Tamara: Lémbrome de......
cando meu abuelo chegaba os domingos pola noite de cazar ulindo a jara..
.cando era pequena e ía comer spaguetti á casa da miña veciña...
cando tiña pesadelos co monstro das algas

Natalia: Lémbrome de......
as botas rosas que me regalou miña tía cando tiña 7 anos...
o día que aprendín a anadar en bicicleta co meu pai...a planta que tiña nai no salón

Cinthia: Lémbrome de......
ver os Simpson os domingos pola noite mentres ceabamos...
que cando era pequena ía á casa da veciña a comer un anaco de pan...
a boneca coa xogaba ás mamás de pequena

Olalla: Lémbrome de......
os timadores das Ramblas de Barcelona...
que nas competicións de piragüismo sempre levaba a ranita da sorte na piragua. Case nunca gañaba...
a desorde que tiñamos na tenda de campaña

Sabela: Lémbrome de......
as manifestacións contra a guerra do Iraq...
quedar esperta a noite do Nadal...
a primeira vez que fun nun avión

Estíbaliz: Lémbrome de......
bucear de nena convencida de que me ía saír cola de peixe...
o moito que chovía cando o
Lémbrome de no IES D. Buxán...
esquecer o rostro dun home


DEJA TUS RECUERDOS EN COMENTARIOS

10/24/2005

BiEnvEniDo a CinTHy MOuRe

Soy Cinthia Mourelle, tengo 15 años y soy una uruguaya-gallega. Llevo aquí, en España, un año y algo más. Actualmente estudio en el instituto David Buján de Sigrás, en el curso 4º ESO.
Aquí encontrarás mis expresiones escritas.


Son Cinthia Mourelle, teño 15 anos e son unha uruguaia-galega. Levo aquí, en España, un ano e algo máis. Actualmente estudo no instituto David Buján de Sigrás, no curso 4º ESo.
Aquí encontrarás as miñas expresións escritas.
 

DEIXA A TÚA SINATURA FACENDO CLICK AQUI (Powered by PicLibs.com)